dîroka gelan de bijîn û bidin jiyîn. Pêwîst e têkoşîn bi vî awayî bê domandin û qet neyê rawestandin. Ango divê mirov vê yekê nola kevneşopiyekê berdewam bike û pêşxîne. Lehengiyên şerên mezin hatin kirin. Lê belê di têgihiştin, kûrbûn û nirxandina van lehengiyan de lewaziya me heye.

Haqî, Kemal, Mazlûm û Xeyrî têkoşerên têkûz yên vê baweriya mezin bûn. Di şert û mercên herî giran de ne acizbûnekî herî biçûk, ne sarbûnek, ne jî dorhêla xwe tengavkirin û hwd. yek hewlekî wan bi vî rengî çênebû. Ev heval, jiyana PKK ya di nirxên pîroz de ye, destnîşan dikin. Ev jiyanekî utopîk e. Di ber xeyal, îdîa, hêvî û baweriyên xwe de jiyinê di ser her tiştî re girtine. Ger bixwestana dikarîbûn bibin xwediyê her pîşeyî (meslek), lê bi zanebûn dest jê berdan. Di wê hişmendiyê de bûn ku di vê riyê de şehîtbûn hema hema mîsoger e lê belê li ruxmê vê, bûn şoreşger û qet neketin nava tu fikar û diltirsiyê. Her roj bi coşa cejnekê derbas bû.

Ger PKK di roja me ya îroyîn de tevgerekî azadiyê ya herî bi îdîa ye û xewnereşka emperyalîzmê ye, ev domandina girêdaniya PKK bi utopyaya sosyalîzmê re destnîşan dike.

Heta hûn utopyayê dilkêş nekin û xwe neynin wê asta ku bêjin; “Ezdikarim bênan û bêav bijîm lê nika¬rim bêxeyalên azadiyê bi¬jîm” hûn nikarin bibin sosyalîst.

Ez van tiştan ji bo partî¬bûyinekî rast û di serî de jî, ji bo pêdiviya girêdana bi şehî¬dan re vegotin dikim. Tu carî van tiştan wekî bûyerên lasayî negrin dest. Cengawerên PKK yên rast, hevalên wek Mazlûm û Xeyrî ne. Di destpêkê de em ji Kemalan bigrin ku kesayet û nasnameya PKK ya rast vego¬tin dikirin, Xeyriyên ku gava çûn mirinê jî xwe deyndar dîtin, li gor şert û mercên wê de¬mê ne pir serkeftinekî mezin be jî, tevlîbûna çewtî û kêma¬siyan li milekî, tenê bi gotine¬kê be jî, hevriyên xwe newes¬tandin, aciznekirin û bi qasî hêza xwe derdora xwe ronî kirin û kesayetiya têkoşeriyê destnîşan dikirin.

Ger baweriyek me bi doza kedkaran, rêzdari¬yekî me li hember utopyaya sosyalîzmê -ku bi milyonan mirov di ber wê de şehîd ketin- hebe û bi rastî jî em vê rojê wek roja têkoşîn, yekitî û piştgiriya kedkarên nav netewî dinirxînin wê çaxê divê em bersivekî xurt bidin. Di şert û mer¬cên nav netewî yên rojane de, em di kesayetiya PKK de bi têkoşeriyekî rûmetdar, meşa serkeftinê û bi bilindkirin û pêşxistina sosyalîzmê ve, dikarin bersiv bidin. Wê ev bersivekî têkûz be. Hinekî hatiye dayin, em dikarin ji niha û şûn de jî pênasa wê bidin.

Ez careke din vegotin dikim; wisa ne tenê bi salan di nav PKK de mayin, ji bo destpêkirinek lasayî û birêvebirina we jî ev bes e. Va Haqî wan ma gelekî sosyalîzm nasdikirin? Na! Em dizanin ku bi hişmendiyekî kêm ket rê lê belê xwedî baweriyekî xurt bû. Va Xeyrî, Mazlûm û Kema¬lan ma gelekî ev ax nasdikirin, qey gelekî welat¬parêz bûn? Na! Lê belê bi rastî jî ew bê ku dejenere bibin hem bi sosyalîzmê bawer dikirin, hem jî jidil û bi azwerî bi keda wê ve girêdayî bûn. Wan wisa dikir û jixwe PKK yiyên rast ew bûn.

RÊBERÊ KOMA KOMALÊN KURDİSTAN ABDULLAH OCALAN

TARİYA ŞEVÊN REŞ

Şev pir tarî bû
Ji bê aramî li hêviya rojê bû
Şev pir li dor xwe digeriya
Ji bêçarî xwe guvaşt bi ser hev de
Stêrk ji dora şevê
Hêdî hêdî belav dibûn
Bi belavbûna stêrkan
Heyv bêdeng bû
Û her kes diponijî
Bi ser halê xwe de
Baweşînkên xewê digirt
Li ser çavên wan
Lê debar bi wan nediket
Xew nediket çavên wan
Ji ber dengê lingê xwînmijên hov
Tirsa bêdengiyê her dever digirt
Di şevên tarî de
Şevên tarî perdên xwe kişandin li ser hev
Û beden parast
Di şevên tarî de
Yezdanên agir xemla xwe girêdan
Şeva tarî bi tîrêjên agir ronî bû
Ronahiya agir da ser çiya
Agirê Zerdeşt pêt bi pêt
Bilind dikirin
Di çar quncikên dîwar de
Bi agirê çar yezdana
Yezdanên dilovan
Her deverên welat ronî bû
Bi çirûskên arê wan
Wan lehengên bê hempa
Her dever kirin govend ji agir
Di dilê tariyê de
Her çirûskek arê wan
Ber bi ezman ve hildikişiya
û bi stêrkênşevê re bûne yek
Ferhat û Necmî Eşref û Mahmut
Şewqa wan her dever geş kir
Bûne nîşan û mizgîn
Ji rojên felat re
Bi xweliya arê wan
Jiyan bişkivî
Bi bayê arê wan
Wekî babîsokekê bilind bû
Geriya di şevên tarî de
Li ezmanê welat
Digeriyan li azadiya xwe
Bayê agirê çar zarokên azadîxwaz
Her yek bû ronahiyek
Li pêşiya jiyanê bûne xaçirê
Û pêşveçûn
Bi pêlên berxwedanê
Jiyan kirin vejîn
Li kela Amedê çar zarokên agir
Li kela Amedê
Ala sor bilind kirin…
Bilind kirin…
Ala sor bilind kirin li kela Amedê